Sans toi, ni moi is een nieuw stuk van de Compagnie d’Avigny onder regie van Sophie met Morgane en Antoine. Het speelde vanavond in het theater in Avallon.
Sophie Daull bij de Compagnie d’Avigny
Sophie Daull leest voor uit DE Goupil à Margot van Louis Pergaud.
Jan Van Eyck en David Bowie
Een klein tripje naar Nederland voor vriendenbezoek en cultuur. We vertrokken op vrijdagochtend en waren rond 4 uur op de camperplek in Gent bij een sportpark. We waren mooi op tijd, want een van de laatste plekken. De slagboom deed het niet, stond open en betalen ging ook niet. Gelukkig waren er wel net twee dames van de sporthal ermee bezig en die deelden ons mee dat het dus gratis was. Het is niet echt een idyllisch plekje, want het ligt zo’n beetje in de snelweg en de plekjes zijn vrij smal.
We hebben nog een rondje gefietst door het natuurgebied de Gentbrugse Meersen, wat hierachter ligt. Moerassen, graslanden en veel nieuw bos met wilde koeien. Ze zijn het aan het uitbouwen tot een nieuw recreatiegebied. We hebben het vredesmonument bezocht, een uitkijkpost in de vorm van een witte vredesvlag. Althans volgens landschapsarchitect Steve Van Ryckeghem eerder in De Gentenaar. ‘Het monument in de vorm van een vlag wil bezoekers aanzetten om na te denken over het verband tussen vrede en natuurbescherming.’
Het vredesmonument is zo’n twintig meter lang, zeven meter hoog en net geen twee meter breed en staat aan de rand van het Vredesbos, een bos dat niet wordt aangeplant. Het mag via spontane ontwikkeling verbossen.
Zaterdagochtend hebben we de overzichtstentoonstelling van Jan van Eyck bezocht in Gent. We hadden kaarten gereserveerd voor 9h30 en dat was perfect. We waren er iets eerder en konden heerlijk in busmans aan de koffie bekijken hoe de rij voor de deur zich oploste. Het was ook heerlijk rustig. Een aantal werken kon je van heel dichtbij bekijken. Ook Adam en Eva van het retabel van het Lam Gods. Heel bijzonder.
We zijn toch ook nog maar naar de St. Baafskathedraal in het centrum gefietst om het Lam Gods te bekijken, maar dat was een vergissing. De kapel waarin het werk hing was helemaal propvol. Hier was geen tijdsslot. Toen Hans bijna ruzie kreeg met een steeds maar duwende Fransman, zijn we maar weg gegaan. Dit is niet de manier om zo’n mooi schilderij te bekijken.
We hebben lekker geluncht in een of ander hip pastatentje en daarna door naar Marianne en Rogier in Rotterdam waar we gelogeerd hebben op de oprit.
Zondag na een heerlijk ontbijtje door naar Mike en Roos waar we mee naar Lazarus zijn geweest, het het laatste project van David Bowie in het de La Mar theater in Amsterdam. Wat een verbluffend mooie voorstelling was het. Het was een echt afscheid van Bowie. Bravo voor Ivo van Hove. De meiden hadden ondertussen allemaal lekkere hapjes gemaakt en we konden gelijk aanvallen toen we thuis kwamen.
Maandag zijn we na een ontbijtje en nog even kletsen we rond 11 uur uit Nieuw-Vennep weggereden met een paar fijne dozen boodschappen die we via Appie bij Mike hadden laten bezorgen. België was zoals gewoonlijk een drama op de weg en we deden er dan ook een uur langer over om in Marcoing te komen. We vonden een plek bij een voormalig haventje langs een kanaal. Er was niets, geen elektriciteit, water etc. Ook geen andere campers. Een paar vissertjes. Maar heerlijk rustig geslapen.
Dinsdag kreeg het dak van Busmans in Troyes nog een waterdichtheidstest en na nog een boodschappensessie bij de Grand Frais waren we rond 6 uur weer thuis.
Nederland : familie, vrienden en theater
Verjaardagen van Carli en Marijcke, Brenda een nieuw huis en Eindspel van Samuel Beckett : genoeg redenen voor een bezoek aan Nederland. Onze eerste nacht (donderdagavond) brachten we door op camping Fort Bedmar, nabij Antwerpen. Er was niet veel keus, want er zijn niet veel campings in de winter open. Beetje desolate sfeer, tussen de stacaravans met tuinkabouters.
Vrijdagmiddag kwamen wij Brenda in Deventer aan waar we haar prachtige nieuwe woning hebben bewonderd. ’s Avonds naar de Deventerse Schouwburg waar we Eindspel van Samuel Beckett hebben gezien door Theater Rotterdam met Hans Croiset, René van ’t Hoff, Elsje de Wijn en Cas Elkaar. Het was een fantastische voorstelling. Een echte aanrader.
Eindspel speelt zich af in een verlaten wereld. Vier personages weigeren op te geven, zelfs wanneer alles om hen heen al bijna is vergaan. Ze zitten in hun schuilplaats en kunnen daar niet weg. De blinde en verlamde Hamm is afhankelijk van zijn kreupele bediende Clov. De bejaarde ouders van Hamm, Nagg en Nell, leven in een vuilnisbak. Het einde is in zicht. Maar zolang het niet zover is, gaan ze door. Ze spelen hun eindspel.

Brenda in haar nieuwe huis
Zaterdag naar Soest waar Marijcke en Carli hun gezamenlijke verjaardagen vierden. Emily en Werner kwamen ook. En we hebben voor de deur geslapen in busmans.

Pizza-buffet

Sjaan leert Catan
Zondag een heerlijke lunch bij Marianne en Rogier en ’s middags door naar Mike, Roos & kids waar er natuurlijk gespeeld werd. Ook daar voor de deur geslapen in busmans, want Hans en Mike hebben maandagochtend een nieuwe podcast voor Kennisnet gemaakt.
Maandagavond bij Marianne en Rogier gegeten en geslapen.
En dinsdagochtend op de koffie bij Bar met Miek.
Terug via Metz, waar we in de buurt geslapen hebben op een camperplek bij het Office de Tourisme in Amnéville.
Woensdagochtend in Metz de tentoonstelling van Fabrice bezocht en daarna naar huis.
Try out Train dans les nuages
Morgane en Antoine in een eerste try-out van Un train dans les nuages, een stuk geschreven door Morgane Lacroix onder regie van Sophie Pincemaille.
Scholenproject Magny afgerond.
In mei en juni 2019 hebben we een project gedaan met de scholen van Magny, Cussy-les-Forges en Sainte Magnance in Bourgogne met als thema “Altérité-Fraternité”.
De 142 leerlingen in de leeftijd van 2 tot 11 jaar werden verdeeld over zes groepen die elk zes workshops kregen in dans (door Lila Abdelmoume), zes in theater (door Morgane Lacroix) en zes in beeldende kunst door ons. De ateliers vonden plaats in de mairie en de salle de fête van Magny.
Onze lessen waren vrij geïnspireerd op het werk van Keith Haring, omdat dit een van de artiesten was waarmee de kinderen al gewerkt hadden.
Atelier 1 en 2
De eerste les heeft Petra wat verteld over Keith Haring en we hebben gedachten over zijn oeuvre uitgewisseld, met name de emoties die hij afbeeldt in zijn werk. De kinderen gingen een tekening in de stijl van Keith Haring maken met als uitgangspunt hun lievelingsobject. Ze mochten 1 kleur (hun lievelingskleur en zwart gebruiken. Twee aan twee gingen ze dan naar de andere zaal, waar Hans de coordinatie had over de silhouetten. Hun countour werd getekend en daarna gingen ze het silhouet inschilderen met hun lievelingskleur.
Met de 2 groepen kleintjes (maternelle petit, moyen en grand 2-5 jaar) heeft Petra na de uitleg over Keith Haring, A3 vellen met tekeningetjes van Keith Haring uitgedeeld waarvan de kinderen de lijntjes kunnen overtrekken en kleuren. Er zijn ook lege vlakjes waarin ze hun eigen tekeningen konden maken. Ook met hen silhouetten gemaakt.
Atelier 3, 4 en 5
Petra heeft aan begin van les 3 een presentatie gegeven over de verschillende functies van een masker. Daarna mochten de kinderen zelf maskers gaan maken op basis van de tekening met hun lievelingsobject die ze tijdens de eerdere workshops hebben gemaakt met gebruik van de materialen die ze zelf hebben meegebracht.
De twee groepen kleintjes kregen papieren bordjes, waar de ogen al uitgestansd waren. Deze mochten ze decoreren.
In les 5 heeft Hans een introductie gegeven in de virtuele 3D wereld met de 3D printer, 3D brillen en dinosaurussen die over de tafel wandelen.
Atelier 6
Na een evaluatie van de voorgaande lessen was deze les gewijd aan het vastleggen van wat we gedaan hebben. We hebben de kinderen individueel met hun masker gefotografeerd voor de maskergalerie en zijn gefotografeerd met een 360 graden camera. Verder zijn ze liggend op het gras naast de mairie met hun silhouetten op de foto gezet met een drone. Deze technieken hebben we gebruikt om hen kennis te laten maken met de nieuwe digitale technieken.
De voorstelling
Op 16 juni was de eindvoorstelling (restitutie) van de kinderen voor hun familieleden in het openluchttheater La Scène Faramine in Précy-le-Moult. Hier kwamen de verschillende ateliers dans, theater en beeldende kunst tezamen.
Nog meer info op petrah.fr
Les Dieux et le Père-Noël, vers une solution quantique…
Een toneelstuk met Adele
Het lokale theater. Adèle, een mede-choriste, speelt mee (geruite blouse). Het is zo leuk als het eruit ziet.
Vakantie Nederland: cultuur
Na het sociale deel van onze vakantie in Nederland was het hoog tijd voor een beetje cultuur. We zijn naar Amsterdam gegaan naar het EYE museum, waar een indrukwekkende tentoonstelling was van Ryoji Ikeda. Een nachtje op camping het Vliegenbos Amsterdam beviel erg goed. Daarna afgereisd naar Overijssel want we wilden de theatervoorstelling in het bos ‘Welstaat’ bijwonen.

Hans op een werk van Ryoji Ikeda

Het restaurant van het EYE filmmuseum

Zonsondergang op camping bij de Weerribben

Een van de attributen van de voorstelling Welstaat

Welstaat
Processed with MaxCurve
Ça va ?
Een avondje theater bij de Compagnie d’Avigny : Ça va ? met Jean-Jacques Parquier et Yves Prunier
Zoom, theater bij de Compagnie d’Avigny
Zoom, een theaterstuk met Annette Benedetti bij de Compagnie d’Avigny
Met Mieke en Henk naar Panai, le clown
Mieke en Henk kwamen een nachtje slapen en we gezamenlijk naar Panai, de clown geweest bij de Compagnie d’Avigny.
Onze video’s bij la Scène Faramine
Het toneelstuk Mersa Alam, waarvoor wij video’s gemaakt hebben, was deze zomer te zien tijdens het festival l’Art est dans le Pré, bij la Scène Faramine. Met Morgane Lacroix onder regie van Sophie Pincemaille.
Mersa alam
Na weken van drukke voorbereiding was het dit weekend zover: de première van het stuk Mersa Alam onder regie van Sophie en uitgevoerd door Morgane Lacroix. Wij hebben twee video’s gemaakt voor het stuk. Het waren twee prachtige voorstellingen dit weekend en beide avonden werden afgesloten met de traditionele maaltijden waarbij iedereen een bijdrage levert.